14-04-11

Arbi Zarmaev: 24 uren op 24 uren in een halfduistere isoleercel

FOLTER- EN AFZONDERINGSPRAKTIJKEN IN BELGIE: ARBI ZARMAEV

Het park voor het Koninklijk Paleis te Brussel, leek als het ware bezet te zijn door de politie toen we er op 12.4.2011 samen kwamen om onze steun aan Arbi te betuigen.

Zoals men weet, werd Arbi in een isoleercel van de gevangenis van Hasselt dag en nacht geketend zodat hij er diepe verwondingen aan polsen en enkels van overhield. Dat zorgde voor ondraaglijke pijnen omdat de diepe wonden geinfecteerd geraakten en niet verzorgd werden. Hij kreeg gedurende 4 dagen geen water waardoor hij met ernstige uitdrogingsverschijnselen kampte.

Bijna 14 dagen lang is hij nu 24 uren op 24 uren in een halfduistere isoleercel van 2 op 3 meter in de gevangenis van Brugge opgesloten (men zou kunnen spreken van een hondenhok alhoewel de honden in een honden-asiel tenminste voldoende licht, lucht en water hebben). In zijn cel werd hij iedere nacht om de 15 minuten met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt.

In de beide gevangenissen kreeg hij ook psychiatrische drugs te slikken wat er voor moet zorgen dat hij in een gesloten afdeling van een psychiatrische inrichting kan opgesloten worden indien justitieminister De Clerck (CD&V, christen-democraten) en de Belgische Staat die hem aan Rusland wilden uitleveren, verplicht zijn om zich naar de Europese beslissing te schikken.

Arbi krijgt nog steeds een neurolepticum dat zogenaamd bedoeld is ‘om hem tot rust te brengen’ en zijn ‘sociale contacten te verbeteren’ terwijl hij reeds 10 dagen lang geen enkel contact meer heeft met zijn familie.

24 uur op 24 uren zit hij éénzaam opgesloten in een cel, zonder recht op briefwisseling, zonder telefoon, zonder televisie, zonder even op het binnenplein te mogen wandelen en zonder contact met andere gevangenen. De gevangenisdirectie laat verstaan dat hij alleen maar wat onbegrijpelijke woorden mompelt (in het tsjetjeens) en dat hij ieder contact zou weigeren omdat hij ‘gek’ is geworden. Hij zou nergens recht op hebben omdat hij de rapportbriefjes van de gevangenis die toelating moeten geven niet zou willen tekenen.

Enkele jaren geleden werden er ook enkele Koerden in de gevangenis van Brugge gefolterd waarvan de Turkse regering de uitlevering eiste. Dit leidde zelfs tot een diplomatiek rel tussen Turkije en België.

Jan Boeykens

Commentaren

Zoals gezegd, verscheen Arbi Zarmaev na 21 maanden (terwijl hij na 6 maanden had moeten vrijgelaten worden) vandaag voor de Raadkamer.

De rol van justitieminister De Clerck (CD&V, vlaamse christen-democraten) die Arbi Zarmaev ten allen koste aan Rusland wilde uitleveren en daarvoor contact opnam met de Russische ambassade, was onaanvaardbaar.

De minister die door het uitblijven van een nieuwe regering, wettelijk gezien eigenlijk geen minister meer is, schond niet alleen het principe van de scheiding der machten.
Arbi Zarmaev werd tijdens zijn éénzame opsluiting in de gevangenis van Hasselt immmers gedurende 4 dagen zonder water en eten gelaten, wat voor ernstige uitdrogingsverschijnselen zorgde en zijn wankele gezondheid nog eens extra schaadde. Hij kreeg ook een neuropleticum (Clopixol) te slikken.
De familie schreef een aantal keren per aangetekende brief naar De Clerck zonder een antwoord te mogen ontvangen.

Toen Arbi Zarmaev zo'n 3 weken geleden naar de gevangenis van Brugge werd getransfereerd, werd hij in een duister hondenhok van 2 x 3 meter opgesloten, met dit verschil dat honden in een hondenasiel het een stuk beter hebben omdat zij voldoende licht en lucht hebben en geen folterpraktijken moeten ondergaan.
Arbi Zarmaev die volledig lichamelijk uitgeput was, werd iedere nacht, om de 15 minuten, met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt. Hij kreeg opnieuw een neurolepticum te slikken dat ondermeer bedoeld was om hem 'socialer te maken'.

Een paar dagen voor zijn zaak opnieuw voor de Raad van State kwam (zo'n 10 dagen geleden) waarbij de door De Clerck gevraagde uitlevering aan Rusland werd bevestigd, werd Arbi Zarmaev totaal van de buitenwereld afgesloten. De gevangenisdirectie herhaalde steeds dat hij 'overstaanbare woorden mompelde' (in het tsjetjeens en dus onverstaanbaar voor vlamingen), 'zelf geen enkel contact meer wilde' en 'geen gevangenisrapportbriefjes wilde tekenen' Zij beweerde dat hij daardoor niet kon corresponderen, niet kon telefoneren, geen televisie kon zien, niet op de buitenkoer kon en geen contact met medegevangenen kon hebben. Volgens de gevangenisdirectie diende men de 'beslissing van Arbi te respecteren'.

Arbi's familie was wanhopig omdat ze hem niet meer kon ontmoeten en vreesde dat dat hij in de gevangenis zou overlijden. Haar bezoeken aan de gevangenis, aan het kabinet van minister de Clerck en het bureau van het Directoriaat-generaal van het Gevangeniswezen (Hans Meurissen) haalden niets uit. De onthaaldienst van het ministerie van justitie nam telefonisch contact op met het secretariaat van Hans Meurisssen en zei dat men een afspraak kon maken. Op het secretriaat-generaal , Waterloolaan 76 te Brussel, aangekomen haalde de secretaresse de schouders op en zei dat men 'maar moest mailen of telefoneren', wat men reeds zonder resultaat gedaan had.
De gevangenisdirectie van Brugge liet met geveinsde vriendelijkheid weten dat men 'Arbi's wil tot volledige afzondering wilde respecteren'.

Gisteren ontving Arbi's familie een kopie voor een verzoek tot vrijlating van haar advocaat.
En vandaag kwam de zaak dus voor de Raadkamer.

De familie kon Arbi vandaag even zien en spreken. Zijn diepe wonden aan enkels en polsen tengevolge van de langdurige keteningen, blijken verre van genezen te zijn. Een chirurgisch ingrijpen was op niet mogelijk omdat de wonden niet alleen bijna tot op het bot gingen maar ook ernstig ontstoken waren.
Arbi vroeg zijn familie waarom men hem al 10 dagen lang niet meer bezocht had. Hij was niettegenstaande zijn uitputting, de folterpraktijken, de éénzame afzondering en de neuroleptica, goed bij zinnen en wist precies waarover het ging. Er is dus geen reden om hem in een gesloten afdeling van een psychiatrishe inrichting te Brugge op te sluiten, zoals de gevangenisdirectie van Brugge voorstelde.

Gepost door: Jan Boeykens | 15-04-11

De commentaren zijn gesloten.